1 Ocak 2017 Pazar








Hayat felsefem: şeyimi kesip yemek yinede kimselere muhtaç olmamak!
Yani mümkün olduğunca hiçbir insan evladının beynini dertlerimle s*kmemeye çalışırım.
Ama tam tersi çevremdeki tüm insan evlatları derdimizle nasıl şunun kafasını s*keriz?
Nasıl ciğerini soldururuz? Ohh lan anlatayım da üzerimden atayım, derdim evde yokum'u s*ksin? "Ehehehehe piç ölsün dertten, ızdıraptan"şeklinde dolaşıyor çevremde.Ulan insanın ailesi bile böyle olur mu lan? Lan benim derdim yok mu hiç lan? Ben size anlatmıyorsam sizde bana anlatmayın ey benciller sürüsü.Size bir, derdinize iki sokayım emi koduklarım! 
Hep gülerek gezen, olursa ekimde olmazsa çokta s*kimde tavrım bunlara yol açıyor bence.
Öyle durduğuma bakmayın çok s*kimde aslında ama ben: "lan hayat vermezsen verme lan, çokta tın sanki" tavrımla hayatı gıcık edip "al lan kodumun malı, al; ne zormuş la seni gıcık etmek" taktiğini uygulamaya çalışıyorum sadece.
İşe yarıyor mu peki?
Zannetmem bence hayat benim farkımda bile değil lan.
Sadece bende "platoniğin aşırı umut vaat eden aşırı sırdan hareketleri çaresizliği" var hayata karşı.
Canım hayat aslında seviyorum lan seni.
Beni fark etsen de etmesen de.
Ama şu kafamı s*ken insan topluluğuna ne demeli?
Şimdi bana deme hiç : deveye diken insana s*ken yaranır diye.
Çok fena kalbini kırarım canım benim!

Not 1:Etrafınızda çok neşeli görünen insanlara sanki onların hiçbir derdi olamazmış gibi davranmayın.
Onlar sorunlarını anlatıp çeneleri yormak ve diğer insancıkları darlamak istemiyorlar sadece tamam mı ulan?

Not 2: Derdinize çok yüz vermeyin. Hatta onla konuşun "Lan anladık da ne darlıyon yani şimdi?  Bir tane canım var alınca soğuyacak mısın kardeşim? Al ulan madem al bende acayip darlandım zaten?" şeklinde konuşun. "Deli ulan bu ne diyor? Çok şey yapmayayım buna hem fazla primde vermiyor gavat?" deyip pes edecektir.




Hiç yorum yok:

Yorum Gönder